logo
logo
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
SC Genemuiden delft weer het onderspit tegen vv Staphorst
vv Staphorst  - SC Genemuiden
Gieljan Tissingh (m) wordt gestuit door doelman René Oosterhof van Staphorst.
SC Genemuiden sloot het voetbaljaar 2015 af op een manier die het gevoel en de prestaties van Sportclub dit jaar goed weer geeft. Een jaar waarin van alles gebeurde, zowel op het veld als in de achterkamertjes. Een jaar met up en downs, goed voetbal en slecht voetbal, lauwheid en passie met als middelpunt de degradatie en de daaruit voortvloeide sportieve ambities, die overigens, vooralsnog, bij woorden bleven.
Het plotselinge vertrek van de trainer was een wake-up call voor spelersgroep die, in het duel tegen Excelsior, al lieten zien er iets van begrepen te hebben. Als je dan, in het laatste duel van het jaar, moet aantreden tegen, zo langzamerhand, angstgegner Staphort, dan weet je dat alles 100% moet zijn.
 
Het duel in Staphorst was al een behoorlijk eindje op weg voor er daadwerkelijk iets gebeurde en dan nog was het mondjesmaat. De vooraf gevreesde thuisploeg etaleerde, behalve de lange bal op goed geluk, niet veel voetbal, laat staan lef. Het duurde zo’n 10 minuten voor dat Genemuiden echt door had dat de thuisploeg ook met een grote portie angst op het veld stond. Genemuiden kon het spel controleren en zo nu en dan denken aan, gecontroleerd, aanvallen. Na een dik kwartier ontsnapte Staphorst aan een achterstand toen Korf de bal, uit een hoekschop, op de lat liet landden. Niet veel later liet Genemuiden zien dat het, ondanks de absentie van Vander Kolk en Riemens, toch nog wel wat voetbal in huis heeft, na een vlot lopende aanval bood Patrick Lip Job van Dalfsen de mogelijkheid, doelman Oosterhof redde op de inzet van Van Dalfsen.
 
Na een dik half uur spelen was er opeens een mogelijkheid voor Staphorst, Genemuiden vergaloppeerde zich bijna in het uitverdedigen, Van der Kooy, blijkbaar nog niet bekend met de fenomenale snelheid en agressie in de Staphorster frontlinie, nam het uitverdedigen iets te rustig op en verloor de bal. Martijn Brakke pikte op en schoof de bal richting de verre hoek. Doelman Flier kreeg nog net de vingertoppen achter de bal. Aan het slot van het eerste bedrijf was er nog een mogelijkheidje voor, de goed voetballende, Van Dalfsen, deze ging echter ook verloren.
vv Staphorst - SC Genemuiden
Job van Dalfsen (m) met in zijn kielzog Dennis Rosink (r).
Na de pauze zette de thuisploeg er aanvankelijk nog een schepje bovenop, voetballend werd het er nog niet altijd beter op maar met de lange bal en de lopende mensen achter het door kopstation, werd het wel dreigender. Wat ook dreigender werd was de invloed van de, fanatiek schreeuwende, achterban van de thuisclub, achter het doel van Flier, op de leiding. Blijkbaar heerst in Staphorst ook het “kuipeffect”. Wellicht is het een wat misplaatst gevoel, maar het leek er toch echt op dat iets makkelijker het spel werd stil gelegd ten faveure van de thuisploeg.
 
Uit één zo’n situatie, waarin de vraag wat gevaarlijk spel is, een laag hoofd of het wegwerken van de bal op iets hoger dan de knie, gesteld kan worden. De toegekende vrijetrap op het “foutief” wegwerken van Tissingh, dwong Flier tot een reflex op een vliegend schot. Zijn reactie op de inzet van Mijnheer, uit de corner die volgde, was nog fraaier. Genemuiden nam het heft weer in handen en voetbalde zich een weg naar voren. Na 56 minuten had dit succes, een voorzet van Lip kreeg nog te veel lengte, maar werd opgepikt door Korf, hij speelde zijn rechtervoet vrij en bracht de bal voor het doel waar Tissingh de bal, met het hoofd, verlengde tot voorbij Oosterhof.
 
De achterstand dwong Staphorst tot het los gooien van de remmen, dit leek echter pas vruchten af te werpen in de omschakeling na een kans voor Sportclub. De bal werd diep lang de lijn gegooid waarna sneltrein Ter Avest, de voor de niet meer fitte Netjes ingevallen Christian Riemens, eruit liep en de bal ineens bij de 2e pal deponeerde. De andere TGV, Martijn Brakke stond geheel vrij maar kreeg zijn hoofd niet vol achter de bal waardoor deze over het doel verdween.
 
Met nog een dik kwartier te gaan begon de ellende voor Genemuiden. In de 71 minuut kwam er een eind aan de, onderlinge “handtastelijkheden” tussen Mijnheer en Artien. Arbiter de Wit legde op verzoek van zijn assistent het spel stil en na overleg toverde hij de rode kaart voor de ogen van Artien, 1200 toeschouwers, spelers en staf hadden niets gemerkt of gezien. Zelfs het aangewezen slachtoffer had niet gemerkt. Feit is dat de assistent de trappende beweging van Artien wel had waargenomen. De uitsluiting van Artien had grote gevolgen, er viel een behoorlijk stuk defensieve zekerheid weg. Nog geen minuut later kreeg Genemuiden opnieuw een domper te verwerken. Robert Boes sloot ook zijn voetbal jaar 2015 af in de stijl het jaar waarin hij achtervolgd werd door blessures. Na 73 minuten buffelen op een zwaar veld hield het voor hem ook op, de tol voor te weinig gemaakte speelminuten. Met het vertrek van Boes verdween nog een stuk extra controle dat niet meer opgevangen werd.
 
Aanvankelijk leek Staphorst de weg naar een puntje niet te kunnen vinden. Sterker nog Genemuiden leek de voorsprong te kunnen uitbreiden, Korf trok ertussen uit maar werd op zijn weg naar Oosterhof, in kansrijke positie naar de grond getrokken. Koster kwam heel goed weg met een gele kaart omdat de arbiter, vanaf redelijke afstand, concludeerde dat de weg nog heel lang was en blijkbaar niet kansrijk genoeg. Met een goede reactie tikte Oosterhof de bal, uit de vrije trap van Rotman, uit het doel.
 
Met nog 10 minuten op de klok kreeg de thuisclub de ultieme mogelijkheid om op gelijke hoogte te komen. Een ietwat drieste actie van doelman Flier werd bestraft met geel en een strafschop. Flier had een situatie redelijk eenvoudig geklaard, voor Staphorst gevaarlijk kon worden. In die actie plukt hij de bal uit de lucht en kwam met opgetrokken knie door. Iets wat alle doelmannen doen in de zestien als bescherming, indien een tegenstander doorloopt. Gold ook in deze beslissing de “kuipdruk”? Vanuit een andere invalshoek had ook de inkomende speler bestraft kunnen worden. Feit is dat de bal op de stip ging en Flier zijn revanche vond in de reflex op de inzet van Mijnheer.
Het geluk leek Sportclub dus alsnog toe te lachen, niet was echter minder waar. Hel bleek niets meer dan de zwartgallige humor van het lot.
 
De laatste 5 minuten veranderden voor Sportclub in een nachtmerrie. Na de gemiste strafschop werd het voor Staphorst “de dood of de gladiolen”. Gesteund door hun surplus aan fysiek ging de thuisclub va-banque en vond alsnog het geluk. In de 87e minuut nam Brakke, een afvallende bal, op de voet en vond de hak van invaller Visscher. De curve die de bal hierdoor kreeg maakte de sterk keepende Flier geheel kansloos, de bal zakt strak onder de lat binnen. De complimenten mochten nadien ten volle naar de thuisclub, daar waar de meeste clubs het ene puntje zouden koesteren, als een winstpunt, daar ging de thuisclub, gesteund door de aanhang nog even vol door. En ook nu kwam de beloning, diep in de extra tijd en weer uit de kluts. Nu was het Ter Avest die een afvallende bal, overigens niet al te best, inschoot. Als in een reflex veranderde Mijnheer de bal van richting. Nog had het niet catastrofaal hoeven zijn voor Sportclub, ware het niet dat Christian Riemens, geheel verrast door de plotselinge wending, de bal volledig verkeerde raakte waardoor de 2e treffer voor Staphorst een feit was.
Het slotakkoord leek voor Genemuiden, met de moed der wanhoop werd er nog een aanval uitgeperst. De angel werd door Genemuiden zelf uit die aanval getrokken doordat men inhield toen de zestien gepenetreerd werd. Tegen beter weten in hoopte men dat de arbiter ook die vermeende handsbal in de zestien had opgemerkt. De nederlaag, hoe onverdiend ook, was een feit.
 
Sportclub mag toch, hoe moeilijk ook, ietwat positief terugkijken op het duel. Deze wedstrijd toonde, bij vlagen, iets van de oude waarden van Sportclub. Wellicht is het jaar 2016 SC Genemuiden beter gezind, daar moet men echter zelf, in alle geledingen, wel aan werken (willen).
vv Staphorst - SC Genemuiden
Matchwinnaar Rob Mijnheer (l) zet een sliding in op martijn Jansen (r).
Verslag: Bert van Maastricht
Foto's: Helmich Lubberts

Fotoverslag vv Staphorst - SC Genemuiden
Audio & video RTV Oost


vv Staphorst – SC Genemuiden 2-1 (0-0).

Scoreverloop: 56. Gieljan Tissingh 0-1, 87. Martijn Brakke 1-1, 90+2 Rob Mijnheer 2-1.

Scheidrechter(s): Dhr. R.W. de Wit, Ass. Dhr. D. de Haan, Ass. Dhr. L.M.W. Andy.

Toeschouwers: 1200

Gele kaart: Ewald Koster, Martin van 't Ende, Martijn Brakke (Staphorst), Albert Fler, Robert Boes (Genemuiden).
Rode kaart: Masies Artien (Genemuiden).

Opstelling vv Staphorst:René Oosterhof, Frank van der Burg, Roelof de Jong, Ewald Koster, Derrick Timmerman (75. Ruben Kin), Dennis Rosink, Martin van ’t Ende,  (71. Remon Kroes), Rob Mijnheer, Ferdi ter Avest, Martijn Brakke, Mark Schra.
Opstelling SC Genemuiden:Albert Flier, Arjen Netjes (50. Christian Riemens), Masies Artien, Mike van der Kooy, Erik Rotman, Robert Boes,  (74. Siebren Visscher), Job van Dalfsen (71. Anne van der Kolk), Gieljan Tissingh, Patrick Lip, Martijn Jansen, Tjeerd Korf.