logo
logo
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
sponsor
Staphorst in eigen huis bijna niet te temmen.

Zaterdag 26 april 2008
Staphorst - SC. Genemuiden (Foto: Helmich Lubberts).
Rondom Sportpark Het Noorderslag hangt de geur van onoverwinnelijkheid, slechts drie keer dit seizoen ging Staphorst thuis ten onder. De laatste keer was het Dos Kampen, dat in hun strijd tegen degradatie de Staphorsters overtrof. Verder trokken alleen Go ahead Kampen en het Zwolse Be Quick '28 aan het langste eind. Genemuiden wilde ook in dit rijtje thuishoren en zocht Staphorst voetballend bestrijden. De bal moest het werk gaan doen, de opbouw moest, gedegen van achteruit geschieden. En inderdaad in de eerste helft was Sportclub, verre weg de best voetballende ploeg. Staphorst beperkte zich tot de snelle bal in de diepte in de hoop dat Leopard Smid er zijn voordeel mee kon doen. Sportclub had hier grote moeite mee. Fysiek kon men Smid niet bijbenen. Zijn lengte en massa maakten elke diepe bal die een beetje zijn richting op ging, gevaarlijk voor Genemuiden. Van die ballen kwamen er, procentueel gezien, niet zo heel veel. Invaller doelman Erik Eenkhoorn kreeg dan ook niet echt veel te doen. Sportclub creëerde zich ondanks het betere spel en veldoverwicht ook bijna geen uitgespeelde kans. De grootste was voor Herman van Dijk, hij kreeg op een 2 meter van het doel de bal op een presenteerblaadje, hij raakte de harde voorzet net niet genoeg, de bal plofte nu in de handen van de verbaasde doelman Knoll. Staphorst grootste kans was voor, wie moest het anders zijn, Paul Smid. Vanuit het niets volleerde hij de bal, op hoop van zegen, richting Genemuider doel, Eenkhoorn reageerde niet, in de veronderstelling dat de bal ruim over zou zeilen. De bal plofte echter, met een vreemde curve, boven op de deklat.
Staphorst - SC. Genemuiden (Foto: Helmich Lubberts).
Na de thee begon Staphorst nog feller, men wilde volop voor de winst. Gezien de standen op de andere velden zou één puntje nog geen rust brengen. Met het oog de nog komende duels, uit naar Sneek en thuis tegen HHC, zouden de drie punten noodzakelijk kunnen zijn. In die zoektocht naar de drie punten kreeg Staphorst de helpende hand van Genemuiden. De bal was, volgens het standaard Staphorst recept, met een ferme haal uitverdedigt. In het hart van het veld viel het leer in de buurt van Smid. Bij Sportclub reageerde niemand, Smid werd dan ook geen strobreed in de weg gelegd in zijn ren naar het doel van Eenkhoorn. De Genemuider doelman had het gevaar  zien aankomen en trachtte zijn doel behoorlijk te verkleinen. Smid deed het af met een, niet eens harde, maar wel stuiterende punter. De bal hobbelde langs de doelman tegen de touwen, en passant ging Smid tegen de vlakte na contact met Eenkhoorn. De feestvreugde was er niet minder om.
Genemuiden moest nu nog nadrukkelijker een weg vinden door de Staphorster stellingen. Waar het in het eerste bedrijf al moeilijk was, nu, met een nog verder terugzakkend Staphorst werd het helemaal een crime. De wil was er wel alleen het gogme en de handelingssnelheid ontbrak deze middag. Soms, als de doorbraak aanstaande leek, verzandde de aanval weer in onnodig gepiel op de vierkante meter. Het gebrek aan simpelheid bij Sportclub hield Staphorst op de been. Het Genemuider gevaar bleef dan ook beperkt tot wat gefröbel voor de neus van Knoll  ballen die strandden in een Staphorster woud van benen.

Na het laatste fluitsignaal van de goed leidende van Beek kon het Staphorster carnaval, na de verdiende zege, dan ook los barsten. Omdat sommige van de ploegen onder Staphorst elkaar de komende duels zullen treffen zal Staphorst ook bij 2 achtereenvolgende nederlagen toch behouden blijven voor de hoofdklasse. Men heeft wel duidelijk gemaakt dat Staphorst qua sfeer en entourage een welkome aanvulling in de Hoofdklasse C is gebleken.

Feit is ook dat geconstateerd kan worden dat arbiters uit het westelijk deel van het land minder zwaaien met kaarten dan hun noordelijker bivakkerende collega's. De westelijke benadering van het spel de wedstrijd ten goede komt. Het onsamenhangende gewapper levert in de meeste duels alleen maar onrust op.
Waar wel beter tegen op getreden mag worden is het bewust zoeken van de enkels van de echte creatieve spelers op het veld. Zo komt het te vaak voor dat deze spelers in de eerste minuten bewust beurs gebeukt worden als ze in balbezit zijn. Vaak volgt wel het fluitsignaal maar geen sanctie. Op het moment dat de kaart er dan eindelijk is, is de schwung er wel uit bij de speler. Een punt van zorg.

vv Staphorst - SC. Genemuiden 1-0 (0-0)

Scheidsrechter: H.J.G.M. van Beek

Toeschouwers:
1500

Gele kaart:
48. Hermen Hogenkamp (vv. Staphorst).

Opstelling vv Staphorst:
Alfred Knoll, Herman de Weert (49. Jurriën de Witte), Niklas Hof, Emiel Maat, RudanSchuurhuis, Hermen Hogenkamp, Martijn Bakker, Leon Kosse, Rurik Wind (74. Gerjan Konterman), Dimitri Kamerling (46. Kenny van der Sluis), Paul Smid.

Opstelling SC. Genemuiden: Erik Eenkhoorn, Freek van den Berg, Reinier Resokario, Berry Halfwerk, Lucién Kloetstra, Robert Boes (84. Arjan Kolk), Dirk Jan van der Meulen (62. Anne van der Kolk), Marchel Visscher, Klaas Johan Knevelman, Martijn Jansen, Herman van Dijk (84. Gerrit Jan van de Belt).